ماشین حساب پرداخت بدهی یا سرمایه‌گذاری

درباره این ابزار

اینکه پول مازاد بهتر است صرف کاهش بدهی شود یا وارد بازار گردد، به مقایسه یک بازده تضمین‌شده با یک بازده مورد انتظار برمی‌گردد: هر دلاری که برای تسویه بدهی خرج شود بازدهی قطعی و بدون ریسک برابر با نرخ بهره آن بدهی به دست می‌آورد، در حالی که هر دلار سرمایه‌گذاری‌شده بازدهی نامطمئن می‌آورد که نخست باید بابت مالیات و، به‌گمان بسیاری، بابت ریسک زیان تعدیل شود. اگر بازده پس از مالیاتِ مورد انتظارِ سرمایه‌گذاری‌تان از نرخ بهره بدهی‌تان بیشتر باشد، روی کاغذ سرمایه‌گذاری برنده است — اما مسیر تسویه بدهی ریسک را کاملاً حذف می‌کند و این ارزشی دارد که ریاضیات محض آن را در بر نمی‌گیرد.

برنامه‌ریزان مالی شخصی و وام‌گیرندگان عادی این مقایسه را پیوسته انجام می‌دهند، به‌ویژه درباره بدهی کارت اعتباری (اغلب با نرخ سالانه 20%+ که تقریباً هیچ سرمایه‌گذاری متنوعی به‌طور قابل اتکا از آن پیشی نمی‌گیرد) در برابر وام مسکن یا بدهی دانشجویی کم‌نرخ (اغلب پایین‌تر از بازده بلندمدت معمول بازار سهام)، جایی که پاسخ «درست» می‌تواند تنها بر پایه نرخ کاملاً وارونه شود. تعدیل پس از مالیات هم مهم است — سود سرمایه‌گذاری مشمول مالیات است، پس بازدهی اسمی 8% ممکن است پس از کسر مالیات بر عایدی سرمایه بیشتر شبیه 6% رفتار کند و مقایسه را تغییر دهد.

این ماشین‌حساب پول مازاد شما، نرخ بهره بدهی‌تان و بازده مورد انتظار سرمایه‌گذاری‌تان (با تعدیل مالیاتی) را می‌گیرد و نشان می‌دهد کدام مسیر پول بیشتری برایتان باقی می‌گذارد، تا به‌جای یک قاعده سرانگشتی، با اعداد پیش رویتان تصمیم بگیرید.