ماشین‌حساب اقتصاد دویدن

درباره این ابزار

اقتصاد دویدن می‌سنجد یک دونده برای حفظ یک تمپوی زیربیشینه معین چه مقدار اکسیژن مصرف می‌کند و بر حسب میلی‌لیتر اکسیژن به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر کیلومتر (یا در هر دقیقه در آن سرعت) بیان می‌شود — در اصل نوعی رتبه‌بندی مصرف سوخت برای دویدن، متمایز از VO2max که سقف جذب اکسیژن را می‌سنجد نه اینکه آن اکسیژن در تمپوی مسابقه چقدر کارآمد مصرف می‌شود. دو دونده می‌توانند مقادیر VO2max یکسانی داشته باشند اما عملکرد مسابقه‌ای بسیار متفاوتی، اگر یکی اقتصاد دویدن به‌طور معناداری بهتری داشته باشد، چون دونده مقتصدتر برای حفظ همان تمپو اکسیژن کمتر — و در نتیجه انرژی کمتری — می‌سوزاند.

فیزیولوژیست‌های ورزش و مربیان استقامتی اقتصاد دویدن را در کنار VO2max و آستانه لاکتات یکی از سه ستون کلاسیک تبیین عملکرد دوی استقامت می‌دانند، و همین دلیل اصلی آن است که عناصر تمرینی مانند کار قدرتی، تمرین‌های فرم دویدن و حجم بالای دوی سبک حتی برای ورزشکارانی که VO2max آن‌ها پیشاپیش نزدیک سقف ژنتیکی‌شان است اهمیت دارد — اقتصاد دویدن همچنان می‌تواند طی سال‌ها تمرین بهتر شود. مستقیم‌ترین راه سنجش آن آزمون تبادل گاز روی تردمیل است، اما می‌توان آن را از روی VO2 و تمپوی معلوم برآورد کرد.

این ماشین‌حساب مصرف اکسیژن (VO2) و سرعت دویدن شما را می‌گیرد و مقدار اقتصاد دویدن‌تان را به‌همراه آنچه درباره کارایی دویدن شما نشان می‌دهد برمی‌گرداند.